Sam Hoogenberg, jong PvdA-raadslid in Deventer, vertelde in een interview dat ik een paar weken geleden met hem had dat hij zich inzet voor een autovrije IJsselkade. Want dat er op De Welle, zoals dat stukje Deventer heet, nog steeds auto’s mogen rijden vindt hij idioot. ‘Stel je voor dat dat op de Waalkade in Nijmegen zou mogen, bizar.’ En dus zet hij zich daarvoor in. Maar daarbij komt hij onvermijdelijk in gesprek met oudere raadsleden, wethouders en ambtenaren, die het allemaal al gezien hebben en zeggen dat het niet kan, want… En dat dat al geprobeerd is en toen…
‘Onzin’, vindt Hoogenberg. Misschien was de tijd niet rijp, misschien heb je het eerder gewoon niet hard genoeg geprobeerd. Maar dat wil niet zeggen dat je het niet moet willen en al helemaal niet dat het niet kan. Een autovrije IJsselkade is een politieke keuze met consequenties, zoals zoveel keuzes. Maar dat is geen reden om het niet te willen. En je er hard voor te maken.
Het is enorm belangrijk voor stad en land dat er steeds weer nieuwe mensen opstaan die proberen dingen waar te maken die nog niet gelukt zijn. Dat maakt onze steden leefbaar. En het is net zo belangrijk dat oudere generaties zich laten verrassen door de manier van kijken van die nieuwe generaties. Die vinden dat windmolens bij het moderne landschap horen (net als zonnepanelen), dat processen niet simpeler hoeven als je AI-tools hebt om ze te ontwarren en dat er geen auto’s horen te rijden op de mooiste plek van Deventer.
Deze column is gebaseerd op een interview met Sam Hoogenberg, jong PvdA-raadslid in Deventer, voor de podcast Ruimte Zat! Het hele gesprek kun je hier beluisteren:
