On the wrong track

Afdrukken
woensdag 01 augustus 2012
Nederland is in de ban van de Olympische Spelen. Na de gouden plak voor wielrenster Marianne Vos wordt halsreikend uitgekeken naar de volgende Olympische winnaar van eigen bodem. Kranten en televisieprogramma’s komen woorden en beelden tekort om het sportfestijn in de Britse hoofdstad de hemel in te prijzen. Zelfs de regen die soms met bakken uit de lucht valt, kan het enthousiasme voor Londen 2012 niet temperen.

Nog geen half jaar geleden publiceerden dezelfde media vernietigende commentaren over de kosten en opbrengsten van een mogelijke Olympische Spelen in Nederland. Ik moest daar vanochtend weer even aan denken bij de zoveelste nabeschouwing van de overwinning van Vos. Uit een maatschappelijk kosten-baten analyse in opdracht van het kabinet was destijds duidelijk geworden dat we er met de organisatie van het evenement tussen 1,1 en 1,8 miljard euro bij in zullen schieten. ‘Onverantwoord’ klonk het al snel in alle toonaarden. Daar zit natuurlijk iets in op een moment dat de euro wankelt en miljardenbezuinigingen op ons af komen. Maar er is een andere, nog belangrijkere reden om met de lobby voor NL2028 te stoppen. Wie zich verdiept in de ruimtelijke investeringen die zo’n evenement mogelijk moeten maken, komt al snel tot de conclusie dat het evenement voor ons land een maatje te groot is. Het is bovendien een idee dat is bedacht in een tijd die niet meer bestaat.

Het architectenbureau MVRDV verbeeldde in 2008 op een expositie in het Nederlands Architectuurinstituut de gevolgen van een eventuele Olympische bouwwoede. Kolossale megastructuren waren voor de vorm bovenop het centraal station van Amsterdam en Rotterdam gelegd. Zelfs als die stadions, zwembaden en sporthallen op een meer voor de hand liggende plek worden gebouwd, zijn het nog complexen die diep ingrijpen op de fijnmazige structuur van onze steden. Daar komen nog de vele kilometers aan nieuwe wegen en spoor- en metrolijnen bij die onze steden en natuurgebieden gaan doorsnijden om de verwachte vijf tot zes miljoen bezoekers en deelnemers van de ene naar de andere locatie te kunnen vervoeren. Voor liefhebbers van het huidige Nederland zijn de Olympische Spelen dan ook een ruimtelijke nachtmerrie. Het is het definitieve einde van de zorgvuldige inrichting van ons land zoals we die tot nu toe hebben gekend.

Een eventueel bidbook komt ook nog eens op een moment dat de hele Nederlandse planologie en stedenbouw zich heeft afgekeerd van grootschalige gebiedsontwikkeling. Nieuwe initiatieven moet voortaan van onderaf komen met geld van particulieren en bewoners. Het idee van mega-investeringen in mega-accommodaties voor een mega-evenement paste naadloos bij 2005, het jaar dat het NOC*NSDF begon met haar lobby voor NL 2028. Nu lijkt het plan van een andere planeet te komen. Tel daar de kritiek op de financiën bij op en er is maar één conclusie mogelijk: met onze wens om de Spelen over zestien jaar te mogen organiseren zitten we ‘on the wrong track’.

Jaco Boer is redacteur van ROmagazine
www.jacoboer.nl


© ROM B.V.

ROmagazine - On the wrong track. http://www.romagazine.nl
Template Joomla 1.7 by Wordpress themes free